doğunun hüzün portresi

I. 

Bir anne dizlerinin üstüne düşer 

Bir anne bir gün bir anne bir gül

Gibi solarak geceye ve güze ağıtlar sürer 

O doğu annelerin yasıdır, dağları 

                               bu yüzden yara

İlenir bir çocuk kabaran suya, üstüne üstüne

Onulmaz ağrıya ilenir, yangı sarmış bedenini 

Tüner bağrına bir ur düşer toprağın göğsüne 

O doğu yaşamak nedir bilmez

                               çocuklardan yana

Bir kız, gözlerinde uzak iklimler beliren

Baldıran bulanmış yazgısıyla, aksak usul

Gitmekten söz eder, vurulur kalbinden 

O doğu daima ayrılıktan yanadır

                               kavuşmaktan asla

II.

Doğu doğruldu güneşten uladı yüzleri

Babaların katıştı namları sargılarla

Bir çift ayakkabı bin damla alın teri

Ekmek kavgası kuruldu kargılarla 

Unuttular tecimevlerde umdukları yeri

Yittiler gurbette, kıssadan hisse 

                                vargılarla