Davet

Güzün oyunlarıdır pencerelerine dolan

İncecik bir kır çiçeği masum yüzüyle

Göğsünü kurcalıyor

Ama karanlık oluyor durmadan

Karanlık çağırıyor onu

Bir bitime yanaşmış gibi 

Suda suretler çiziyor

Hep aynı oyun, adamlarla kadınlar

İşaret parmağı alınlarında gezinirken

Su taşıyor, hep aynı son

Güze bir çam ağacı gibi bakıyor

Ama her şey biter bir gün

Bir ağrıyla biter her şey

Durur sular, ağlayış

Güneş ışımaz, gözünün feri 

Kahkahanın düşmesi gibi 

İnsan elbet düşer bir gün